Spelen met je kat zonder gebeten te worden

Speel met een speeltje op afstand, nooit met je handen. Doe dat twee of drie keer per dag kort, en laat het speeltje bewegen als een prooi: wegschieten, verstoppen, stilvallen, wegspurten. Laat je kat het vaak vangen en sluit af met een laatste vangst en een snoepje. Met die ene routine voorkom je het meeste bijten tijdens het spelen en de hinderlagen bij je enkels.

Handen zijn nooit speelgoed

Bijna elke volwassen kat die in het spel handen bijt, heeft dat als kitten geleerd. Toen waren wiebelende vingers grappig en de tandjes klein. De kat speelt nog steeds hetzelfde spel, alleen zijn de tanden gegroeid. De regel die het oplost kost niets: handen, voeten en mouwen zijn nooit speelgoed. Niet één keer, en voor iedereen in huis. Grijpt je kat toch je hand? Word dan stil en saai. Een hand die je snel wegtrekt voelt als een prooi die ontsnapt, en dan bijt hij juist harder door. Leid de energie daarna om naar iets wat wel mag, zoals een hengel of een trapkussen, en let op wat de sprong uitlokte. Een kat die elke dag op hetzelfde tijdstip je enkels overvalt, is niet stuk. Hij loopt gewoon op schema en heeft te weinig te doen.

Laat het speeltje bewegen als een prooi, niet als een metronoom

Katten zijn hinderlaagjagers. Ze zijn gebouwd om te besluipen en dan kort en explosief toe te slaan. Een speeltje wordt pas echt interessant als het zich gedraagt als iets levends. Sleep een hengelspeeltje over de vloer en om hoekjes, laat het wegkruipen achter een meubel, houd het een paar tellen doodstil en laat het dan wegschieten. Dat stilvallen is de trigger. Kijk hoe de pupillen groot worden en de achterpoten zich klaarzetten, en gun je kat dan de sprong. Rondjes zwaaien in de lucht levert alleen frustratie op, want niets echts beweegt zo. Laag bij de grond, onregelmatig en af en toe uit het zicht: dat is het patroon. En laat je kat vaak winnen. Een vangst, een beet, een lekkere trap. Een kat die nooit iets vangt, concludeert dat het spel doorgestoken kaart is en haakt af.

Korte sessies, en speelgoed voor de lege uren

Twee of drie sessies van vijf tot tien minuten werken beter dan één lange marathon. Een echte jacht is kort en katten zijn sprinters, geen langeafstandlopers. Sluit elke sessie af met een laatste vangst en een klein snoepje. Jagen, vangen, eten is de natuurlijke volgorde, en als je die rond maakt, blijft je kat tevreden achter in plaats van opgefokt. Voor de uren dat je weg bent, laat je speelgoed achter dat iets doet. De magnetische krabspeeltjes van Kitty Kurls geven een kat die alleen thuis is een doelwit dat een beetje terugvecht. De Wobble Ball Scratcher combineert een balletje om naar te meppen met een krabvlak, zodat de energie ergens terechtkomt waar het mag. Wissel wat op de vloer ligt elke week. Een speeltje dat er altijd ligt, is geen prooi meer maar meubilair.

Lees de signalen voordat de tanden komen

Voor de meeste beten geeft een kat eerst een waarschuwing. De kunst is dat je het alfabet kent. Een trillend puntje van de staart, een huid die over de rug rimpelt, oren die plat naar achteren draaien, een blik die op je hand gericht is in plaats van op het speeltje: dan loopt de opwinding het plezier voorbij. Leg het spel even stil, geef je kat een paar tellen om te zakken en ga dan rustiger verder, of sluit af met een makkelijke vangst. Beten tijdens het aaien werken net zo. Meestal heeft de mens dan al twee of drie beleefde verzoeken om te stoppen gemist. Leer waar de grens van jouw kat ligt en stop op tijd. Speelt je kat ineens heel anders, is hij echt agressief of heeft hij pijn als je hem aanraakt? Dan is dat iets anders en is een bezoek aan de dierenarts verstandig. Deze gids geeft algemene tips en is geen diergeneeskundig advies.

Veelgestelde vragen